26 Ekim Pazartesi İstanbul’da güneş yaklaşık 18.07’de batıyor. Tam ardından gelen o kısa lacivert saat, sıradan bir iş çıkışını Boğaz manzaralı küçük bir buluşmaya dönüştürmek için harika bir bahane.
18.07’den sonra şehir başka görünüyor
Yaz akşamlarında saatlerce süren gün ışığına alışmışken ekim sonu İstanbul’u biraz hazırlıksız yakalıyor. 26 Ekim Pazartesi güneş yaklaşık 18.07’de batıyor; ardından gökyüzünün turuncudan mora, oradan koyu maviye geçtiği kısa bir zaman dilimi başlıyor. Fotoğraf meraklılarının “mavi saat” dediği bu an, aslında buluşma planını güzelleştirmek için de birebir. Günü bitirip eve dağılmadan önce şehre bir kez daha bakmak gibi.
Planın büyük olması gerekmiyor. Yanına sevdiğin birini al, sıcak bir içecek seç, rüzgârı hesaba katan bir ceket giy ve manzarası güzel bir noktada buluş. Gösterişli bir rezervasyondan daha etkileyici olabilecek şey, aynı gökyüzüne birkaç dakika birlikte bakmak. Üstelik bu akşam İstanbul’un en güzel filtresi telefonunda değil, tam karşında.
Karaköy: Köprü ışıkları yanınca
Karaköy kıyısından Galata Köprüsü’ne doğru yürürken gündüzün telaşı bir anda akşam sahnesine dönüşüyor. Balıkçıların siluetleri, suyun üstünde uzayan ışıklar ve karşı kıyının tarihî yapıları aynı kadraja giriyor. Köprünün altındaki restoranların sıcak ışıklarıyla gökyüzünün soğuk mavisi yan yana gelince görüntü neredeyse sinematik. Bir arkadaşla ayaküstü sohbet etmek bile burada küçük bir şehir ritüeli hissi yaratıyor.
Buluşmayı aceleye getirmemek önemli. Bir fotoğraf çekip hemen ayrılmak yerine ışıkların birkaç dakika içinde nasıl değiştiğini izlemek çok daha keyifli. Sonra istersen Karaköy sokaklarına dalıp tatlı bir şeyler yiyebilir, istersen köprüden karşıya yürüyebilirsin. İstanbul’un sevdiğimiz tarafı, bir planın başka bir plana kendiliğinden bağlanması.
Salacak: Kız Kulesi’ne karşı bir mola
Anadolu Yakası’nda manzaranın başrolü Kız Kulesi. Salacak kıyısında günün son ışığı çekilirken kulenin aydınlatması belirginleşiyor; arkada Tarihî Yarımada’nın silueti koyulaşıyor. Sahilde yan yana oturmak, vapur seslerini dinlemek ve bir süre hiçbir şey yapmamak, bazen en iyi akşam planı. Özellikle hafta başında şehirle arana küçük bir mesafe koymak iyi geliyor.
Buradaki keyif fotoğraftan ibaret değil. Kıyı boyunca yürürken farklı açılardan aynı manzarayı görüyorsun; bir noktada kule tam karşında, birkaç adım sonra arkasında başka bir minare beliriyor. Rüzgâr sertse yürüyüşü kısa tutup yakınlarda sıcak bir mola vermek de planın parçası olabilir. Önemli olan uzun bir rota çıkarmak değil, akşamı güzelleştiren o birkaç dakikayı yakalamak.
Ortaköy: Akşamın son kartpostalı
Bir başka seçenek de Ortaköy kıyısı. Camisinin ışıkları ve köprünün çizgisi, gökyüzü koyulaştıkça bambaşka bir görüntü oluşturuyor. Burada kalabalık, vapur trafiği ve kıyıdaki hareket manzaranın bir parçası. Sakin bir köşe bulup izlemek de mümkün, küçük bir atıştırmalık alıp yürümek de. Pazartesi akşamına hafta sonundan ödünç alınmış bir his katıyor.
26 Ekim’in mavi saatini yakalamak istiyorsan iş çıkışını çok geciktirme; gökyüzünün bu rengi uzun süre kalmıyor. Hava bulutluysa fotoğraf başka, açık ve berraksa başka çıkacak. Ama planın en iyi tarafı tam da bu: Her seferinde aynı şehir, biraz farklı bir sahne. Gün batıyor diye güzel bir günün hemen bitmesi gerekmiyor.
